Се сеќавате на времето кога МТВ имаше програма за деца поради која се трчаше дома од училиште, а купечкиот паштета-леб имаше подобар вкус бидејќи се јадеше пред телевизор?

Ако сте генерација што растеше во 90-тите и раните 2000-ти, тогаш првите неколку такта од воведната шпица на „Во светот на бајките“ ви будат посилен налет на ендорфин и носталгија од било кое модерно Netflix интро.

Иако денес децата растат со TikTok и алгоритми кои им го топат мозокот, македонската телевизиска ризница некогаш продуцираше содржина која имаше и естетска и едукативна вредност. „Во светот на бајките“ беше токму тоа – визуелно и звучно ремек-дело за кое беше ангажирана тогашната македонска уметничка елита.

Фактите зад безвременската химна

Зад оваа мини-симфонија која сè уште ни се врти во главите стои сериозен авторски потпис:

• Музика и аранжман: Славе Димитров – човекот кој ја има компонирано и легендарната „Чија си“, што автоматски значи дека човекот едноставно знае како да напише евергрин што не излегува од уво со децении.
• Текст: Васил Пујовски – еден од најплодните македонски детски писатели и поети, чии стихови не беа банални рими, туку чиста поезија прилагодена за детската фантазија.
• Вокал: Оригиналниот глас кој ја донесе онаа магична, топла атмосфера и припаѓа на тогаш младата Маја Саздановска. Нејзината изведба постави стандард кој тешко се надминува.
• Калиопи и Владо Јаневски (2013): Колку е оваа песна голема, докажува и фактот што во 2013 година, две од најголемите македонски поп-ѕвезди снимија своја преработка во дует, враќајќи го овој хит во етерот за некои нови клинци.

За оние кои сакаат да си потпевнуваат (текстот):

Има едно место каде
сонцето поубаво грее,
каде секоја птица
најубава песна пее.

Има едно место каде
секоја ѕвезда ни се смее,
каде секоја желба
во срцето ни се крие.

Таму каде што деновите
се полни со радост и сјај,
таму каде што бајките
имаат најубав крај.

Во светот на бајките,
каде што сè е можно и сјајно,
во светот на бајките,
каде што детството е трајно…

Песнава (и целата серија) останува споменик на едно време кога детската програма се сфаќаше сериозно, а креативноста не се мереше во лајкови и прегледи, туку во тоа колку генерации ќе пораснат со неа. Ако ви се врати топлата емоција околу срцето – пуштете ја на YouTube и уживајте во ретро патувањето.