Мај 27, 2025
Емисии
Emisija.mk

Легал Алиен Првиот пат
Беа времиња незаборавни, говорам барем од мое видување да како следам од година на година,станува историја да капиталниот клен залегнува јатно во тие најбрзи брзаци на потегот веднаш под саставот на Река Треска со Беличка ~ БЕСЦЕНЕТИ БИТКИ !!!
Сеа нешто што ја ротира атмосверата е инвазивното размножување на бојникот кој за разлика од пред 15-20год беше реткост и се сведуваше на среќја да се начека и претежно кај мене се покажало секогаш да го фаќам кога било мутна кафеава водата и на мамка црн црв зад првата мала природна браничка каде ќе го лоцирав да скок јавува па на брза рука ќе опалев едно 4-7 комада и горе доле така некако се сведуваше на овој потег, риболовот на бојко, потенцирам и говорам за јуни месец стриктно !
НО затоа беше нешто невидено и никаде па може да кажам и денеска неам доживеано да во толку силна, длабока и брза вода, полна со карпи и камења да лупааат матици кленови па и над 3 килограма, кои рамноправно и одговорно можам да тврдам дека правеа мерак и адреналин како да на трска имаме капитална бела мрена а не некој клен, кој како знаеме го биело секогаш глас како некој кој е лесен плен и не многу борбен НО затоа е овој потег тој кој не навлекол со својата вонсериска понуда и ситуација на терен со риболов и акција, каква немаме замена слична налик на оваа со некоја друга вода во републиката Македонија….
….па затоа ситно одбројуваме и никогаш не се знае што ке не пречека на терен и што може да очекуваме а впрочем во тоа е најголемата убавина што постојано сме во судир со факторот наречен – изненадување !!! :Д
За мене една лудонезаборавна битка за век и навек која е школски пример на она што е тоа тоа кое го прави риболовот да бескрајно го сакаме и да постојано му се навраќаме и секако меѓусебно почит си праќаме и поздравуваме респектабилно секогаш на ниво максимално со желбата за МАЈСТОРИШТА НЕКАЕ БИСТРОООО !!! 😉
ПС бев изненаден од факторот дека ова видео било скоро 60 иљади пати погледнато НО како е на мојот стар канал на кого од некоја ниту мене неразбирлива причина ама немам ингеренција врз него никаква па од таа причина и следеше новиот јоутубе канал кој го користиме ден денес па така и неам никаков увид како се одвиваат статистиките и коментарите на каналот стар и таму видео објавите па вака од време на време кога налетам случајно на некое мое старо видео, неможам да ја скријам радоста што воопшто постои и до ден денеска сеуште овој прекрасен спомен и битка на титаните,кленко и јас у камера аксхн ратататататата ахахах.
Македонија – Германија секој петок
Германија – Македонија секоја сабота
+38971810844
+38970258536

Именикот на гласовите што замолчеа предвреме
Во земја каде што болката често пее погласно од радоста, најтажната мелодија е онаа што се прекинува на сред тон. Македонија, земја со душа во три акорди и носталгија во секое рефренче, ги загуби своите гласови — прерано, ненадејно, и како по некоја општа, но никогаш потпишана клетва.

Сашка Петковска, ѕвездичка на македонскиот естраден простор, се изгаси млада. Гласот ѝ беше микс од нежност и бунт, како да пее за сите жени што не успеале да викнат.

Петранка Костадинова, мајка на македонската народна песна, загина во центарот на Скопје , нејзиното срце отчукуваше во такт со тапанот на Илинден. Легенда, ама човечка. Ги имаше испеано речиси сите македонски народни бисер- песни.

Ацо Конга, душата на секоја скопска забава и ќефче, ѕвезда што гореше силно и кратко. Ако не го познаваше лично, сигурно си се мавал у чело на “Обоена светлина или АБЦ”.

Канго, човекот со најхаризматичен спој од рок и реалност, од улица и уметност. Замина прерано, оставајќи стихови кои сè уште ѕвечат на бетонските ѕидови на населбите.

Гоце Николовски, со „Бисер балкански“, ја расплака цела дијаспора и ја вгради во темелите на секој оркестар за свирка. Со него, патриотизмот не беше кич, туку музика.

Гоце Арнаудов, бардот на меланхолијата, на Балканот што си ја бара душата во чаша црвено и песна за недостигање. “Мора еднаш да не биде!” но и многу други вечно ќе се пејат.

Тоше Проески — името што не се кажува без да ти се наежи кожата. Принцот што пееше како крал и сакаше како дете. Замина кога имавме најмногу планови за него, ама тој имаше друг договор, таму горе.

Влатко Илиевски, вечниот насмеан лик што можеше и балада и стендап. Од Мелбурн до Маврово, секој го знаеше како “нашето дете од Евровизија”. Ама на крај, остана рефрен без последен стих.

Андреј Ѓорѓиевски, млад, талентиран, со талент и визија што ветуваше многу. Судбината, како лош музички продуцент, го пресече токму кога требаше да влезе во главниот студио-албум на животот.
И не се само тие.
Сите тие што некогаш пееја за љубов, болка, мака, среќа – сега тивко молчат.
Некој ќе каже: „Живот е тоа“.
Да, ама кога умира гласот – останува само ехото.
А во Македонија, тоа ехо никогаш не е само звук. Тоа е спомен, рефрен, и тивко „ајде уште еднаш“, што никогаш нема да се случи.
Да им е лесна земјата, а песната – вечна.
За нас, тие уште се на бис.

Пронајди Билет Онлајн
Патувај безгрижно

Австрија Германија Швајцарија Албанија Црна Гора
* За дестинации притисни кај малите букви:
1 x Check ticket &
2 x Search
